تبلیغات
پرتال قائم - چهار آسیب
 
 
 


ذكر تعجیل فرج،رمز نجات بشر است، مابرآنیم كه این ذكر جهانی بشود.

چهار آسیب

چهار آسیب

تعیین زمان ظهور

از آسیب‌های فرهنگ مهدویت آن است كه بعضی به دنبال تعیین زمان برای ظهور هستند. در حالی كه زمان ظهور بر مردم مخفی است و در روایات پیشوایان دینی از تعیین وقت برای ظهور به شدت نهی شده است و وقت گذاران دروغگو شمرده شده‌اند.
از امام باقر(علیه السلام) سؤال شد، آیا برای ظهور وقت (معینی) است؟ حضرت فرمود:
«آنها كه برای ظهور تعیین وقت می‌كنند دروغ می‌گویند. و دو بار این جمله را تكرار كرد.»1
با این حال بعضی آگاهانه یا ناآگاهانه برای ظهور تعیین وقت می‌كنند كه كمترین اثر آن احساس یأس و ناامیدی برای كسانی است كه این وعده‌های دروغین را باور كرده‌اند ولی خلاف آن را مشاهده كرده‌اند.
بنابراین منتظرانِ واقعی باید خود را از دام شیادان و نیز نادانان حفظ كنند و درباره زمان ظهور، تنها منتظر اراده پروردگار باشند.

چهار آسیب

تعیین زمان ظهور

از آسیب‌های فرهنگ مهدویت آن است كه بعضی به دنبال تعیین زمان برای ظهور هستند. در حالی كه زمان ظهور بر مردم مخفی است و در روایات پیشوایان دینی از تعیین وقت برای ظهور به شدت نهی شده است و وقت گذاران دروغگو شمرده شده‌اند.
از امام باقر(علیه السلام) سؤال شد، آیا برای ظهور وقت (معینی) است؟ حضرت فرمود:
«آنها كه برای ظهور تعیین وقت می‌كنند دروغ می‌گویند. و دو بار این جمله را تكرار كرد.»1
با این حال بعضی آگاهانه یا ناآگاهانه برای ظهور تعیین وقت می‌كنند كه كمترین اثر آن احساس یأس و ناامیدی برای كسانی است كه این وعده‌های دروغین را باور كرده‌اند ولی خلاف آن را مشاهده كرده‌اند.
بنابراین منتظرانِ واقعی باید خود را از دام شیادان و نیز نادانان حفظ كنند و درباره زمان ظهور، تنها منتظر اراده پروردگار باشند.

تطبیق علائم ظهور بر مصادیق خاص

در روایات فراوان نشانه هایی برای ظهور امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیان شده است امّا كیفیت دقیق و خصوصیات آن‌ها روشن نیست و این بستری برای تحلیل‌ها و تفسیرهای شخصی و احتمالی گردیده است و هر از چند گاهی بعضی در پی تطبیق علائم ظهور بر پدیده‌های موجود بر می‌آیند و بدینوسیله خبر از نزدیكی ظهور و احتمال قریب الوقوع بودن آن می‌دهند.
این جریان نیز از آسیب‌های فرهنگ مهدویت است كه گاهی به یأس و ناامیدی از ظهور می‌انجامد. برای مثال وقتی شخصیت سفیانی به فردی خاصّ كه در فلان منطقه است تفسیر شود و درباره دجّال، تحلیل‌های بی دلیل مطرح گردد و به دنبال آن بشارت ظهور در زمانی بسیار نزدیك، به همگان داده شود و پس از طی شدن سالیانی، امام(علیه السلام) ظهور نكند، عدّه‌ای به انحراف و اشتباه گرفتار می‌شوند و در اعتقادات صحیح خود دچار تزلزل و تردید می‌گردند.

طرح مباحث غیرضروری

در فرهنگ ناب مهدوی معارف فراوانی است كه پرداختن به آنها یك ضرورت شمرده می‌شود و نقش اساسی در جهت آگاهی بخشی به شیعیان دارد و برای ترسیم نحوه عملكرد آنها در زمان غیبت بسیار مهم است.
گاهی افراد و مجموعه‌ها در قالب گفتار و مقاله‌ها و نشریات و حتی كنفرانس‌ها به بحث هایی روی می‌آورند كه هیچ ضرورتی برای طرح آنها احساس نمی‌شود و بلكه گاهی سبب ایجاد شبهه‌ها و سؤالات انحرافی در ذهن و اندیشه منتظران می‌گردد.
برای نمونه پرداختن به بحث «ملاقات با امام زمان» و ترغیب و تشویق فراوان و به شكل افراطی نسبت به این موضوع، پیامدهای ناگواری دارد و سبب ناامیدی و گاهی انكار امام(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌گردد. در حالی كه آنچه در روایات بر آن تأكید شده است، حركت در جهت رضایت امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و پیروی از آن حضرت در گفتار و كردار است و بنابراین آنچه مهم است تبیین وظایف منتظران، در عصر غیبت امام است تا اگر توفیق ملاقات با امام دست داد، در حالت رضایتمندی آن بزرگوار باشد.
پرداختن به مباحثی از قبیل ازدواج حضرت و یا وجود فرزند برای آن بزرگوار و یا محل زندگی حضرت و مانند آن نیز از نمونه‌های بحث‌های غیر ضروری است كه بجاست جای خود را به مباحث كاربردی و تأثیرگذار بدهد. به همین دلیل گفتگو درباره شرایط و زمینه‌های ظهور نیز بر بحث علائم ظهور مقدم است زیرا آشنایی با شرایط ظهور، مشتاقان امام را به حركت در راستای تحقق آن شرایط ترغیب می‌كند.
این نكته نیز مهم است كه در طرح مباحث مهدویت، جامع نگری لازم است. مقصود این است كه در هنگام گفتگو درباره یك موضوع مجموعه معارف مهدویت مورد مطالعه قرار گیرد. گاهی بعضی افراد با مطالعه برخی از روایات و بدون در نظر گرفتن روایات دیگر، تحلیل‌های نادرستی از جریان مهدویت بیان می‌كنند. برای مثال با ملاحظه روایاتی كه از جنگ طولانی و خونریزی فراوان خبر داده است، چهره بسیار خشنی از امام غایب ترسیم می‌كنند و از روایات دیگر كه جلوه‌های محبّت و مهربانی امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را بیان كرده است و سیره و اخلاق او را همانند خلق و خوی جدّ گرامیش پیامبر مكرّم اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم) معرفی كرده است، غافل می‌مانند. بدیهی است كه دقّت در هر دو دسته روایات، این حقیقت را بیان می‌كند كه برخورد امام(علیه السلام) با همه انسان‌های حق طلب ـ چه رسد به شیعیان و دوستداران آن بزرگوار ـ با دریایی از مهربانی و صفا و صمیمیت خواهد بود و شمشیر انتقام آن ذخیره الهی تنها بر گرده ستمگران و پیروان آنها فرود خواهد آمد.
بنابراین گفتگو درباره موضوع مهدویت صلاحیت علمی كافی می‌خواهد و آنها كه چنین صلاحیتی ندارند نباید به این میدان وارد شوند و ورود آنها به این عرصه می‌تواند آسیب‌های جبران ناپذیری به فرهنگ مهدویت وارد كند.

مدّعیان دروغین

یكی دیگر از آسیب‌های معارف مهدویت، ظهور مدّعیان دروغین در این جریان مقدّس است. در طول سالیان غیبت امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) افرادی به دروغ ادعا كرده‌اند كه با آن حضرت، ارتباط خاص دارند و یا از سوی آن بزرگوار، به مقام نیابت خاص رسیده‌اند.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در آخرین نامه خود به نایب چهارم، تصریح فرموده‌اند: 
«تو تا شش روز دیگر از دنیا خواهی رفت، كارهایت را سامان ده و درباره جانشینی از خود، به هیچ كس وصیت نكن كه غیبت كامل فرا رسیده است... و در آینده بعضی از شیعیان من ادعای مشاهده (و ارتباط با من) می‌كنند. آگاه باشید كه هر كس قبل از خروج سفیانی و صیحه (آسمانی) ادّعای مشاهده كند دروغگو است.»2
با این بیان روشن، هر شیعه آگاهی وظیفه دارد، مدّعیان ارتباط و نیابت خاص را تكذیب كند و راه نفوذ و سودجوئی این فرصت طلبان و دنیا خواهان را ببندد.
بعضی از این دروغگویان پا را فراتر نهاده و پس از ادّعای نیابت، مدّعی مهدویت شده‌اند و در پی این ادّعای باطل، مكتب و فرقه‌ای انحرافی را بنیان نهاده‌اند و زمینه انحراف اعتقادی عدّه بسیاری را فراهم كرده اند3 كه با مطالعه تاریخچه این گروهها روشن می‌شود كه بسیاری از آنها با پشتیبانی و حمایت استعمار به وجود آمده و به حیات خود ادامه داده‌اند.
روشن است كه شكل گیری فرقه‌ها و گروه‌های منحرف و پیوستن و اعتماد كردن افراد به مدّعیان مهدویت یا نیابت، در جهل و نادانی آنها ریشه دارد. شوق فراوان به دیدار امام(علیه السلام) بدون معرفت و آگاهی كافی نسبت به آن حضرت و غفلت از وجود شیادان در این عرصه، زمینه ساز ارتباط با مدّعیان دروغین می‌گردد.
بنابراین شیعیان منتظر باید با آگاهی كافی از معارف ناب مهدویت خود را از دام نیرنگ بازان حفظ كنند و با پیروی از علمای متعهد شیعه در مسیر روشن مكتب گام بردارند.

پی نوشت ها:

1. الغیبة طوسى، ح 411، ص 426.
2. كمال الدین، ج2، باب45، ح 45، ص 294، توضیح اینكه مقصود از «مشاهده» همان نیابت است نه صِرف دیدار، چنانكه فرموده است.علامه مجلسی
3. یكى از این فرقه هاى منحرف، فرقه بابیّت است كه رهبر آن «على محمّد شیرازی»، ابتدا ادعاى نیابت امام مهدى(علیه السلام) را مطرح كرد و پس از آن مدعى شد كه همان مهدى موعود است و در نهایت ادعاى پیامبرى هم كرد! و این فرقه منحرف زمینه شكل گیرى فرقه‌ی ضاله‌ی بهائیت گردید.

منبع:نگین آفرینش




[ ]
[ مرتبط با ] : مهدویت
ن : محمد مهدی واحدتی نیا
ت : چهارشنبه 6 بهمن 1389
 
 
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.